«Τίποτα δεν πεθαίνει, όλα μεταμορφώνονται.»  

Κι όμως, κάτι περισσεύει από τη φράση αυτή του Μπαλζάκ.

Είναι το πρόσωπο και η παντοτινή νοσταλγία γι’ αυτό.

Κατά τα άλλα, δεν έχουμε λάβαρα για να είναι μεσίστια.

Αυτό που πρεσβεύουμε είναι η ίδια μας η ζωή.

Έτσι, μεσίστιες θα είναι οι υπάρξεις μας για όσο.

Και τώρα, ευλαβική σιωπή.

 

Βαρδή μας, έχουμε καιρό να τα λέμε στο νησί σου…

Αφήστε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *