Κείμενα

Μεταξύ Βίλντερς και Γκρίζων Λύκων…

15 Μαρτίου 2017

Γιατί το γερμανικό κράτος απαγόρευσε στον Ερντογάν να κάνει τις προεκλογικές του συγκεντρώσεις στο έδαφος του εν όψει του δημοψηφίσματος για συνταγματική αναθεώρηση που θα γίνει τον Απρίλη στην Τουρκία (και που θα θεσμίσει σχεδόν απόλυτη εξουσία στον ίδιο τον Ερντογάν); Αν αφήσουμε στην άκρη την ένταση που εξελίσσεται μεταξύ γερμανίας και τουρκίας με σημείο […]

Το δωρικόν τού χαρακτήρος

8 Μαρτίου 2017

Γεννησιμιού μου από πέτρα και θάλασσα γδέρνοντας το ξυπόλυτό δέρμα σε πυργόσπιτα και καλντερίμια παίζοντας με τα βράχια πάνω σε αλαφιασμένα κύματα κυνηγώντας την άκρη των κεραυνών με την ταχύτητα του δυνατού μου γέλιου φιλώντας μεθυσμένη το σκληρό χώμα και χορεύοντας με τα λικνιστά φύκια κραυγάζοντας ισοκράτες και μοιρολόγια πάνω από κολυμπήθρες και τάφους κρεμασμένη […]

Η δημοτική αυτοδιοίκηση του Κώστα Πελετίδη

23 Φεβρουαρίου 2017

«Θα συνεχίσουμε να κάνουμε το χρέος μας, να μην διευκολύνουμε τη δράση της Χρυσής Αυγής, τη ναζιστική της ιδεολογία, από την οποία εκπορεύεται ο εγκληματικός της χαρακτήρας. Συνεχίζουμε μαζί με το λαό και τις οργανώσεις του, που όλο αυτό το διάστημα στήριξαν τη Δημοτική Αρχή, για να απομονωθεί η δράση ενός μορφώματος που εκφράζει την […]

Ηγεμόνες και πραματευτές

21 Φεβρουαρίου 2017

«Στόχος το κλείσιμο της αξιολόγησης μέχρι 10 Μαρτίου»,  δήλωσε ο ο υφυπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης Στέργιος Πιτσιόρλας. Από τον Οκτώβρη του 2016 το κλείσιμο της αξιολόγησης πήγε στο Νοέμβρη, στον Δεκέμβρη, τον Γενάρη του 2017, ακούστηκε η οριακή ημερομηνία της 20 Φλεβάρη και τώρα πάει για 10 Μάρτη. Αυτή η ιστορία έχει επαναληφθεί κι άλλες φορές […]

Η θέση του πατριωτισμού στα νέα κυριαρχικά δίπολα

13 Φεβρουαρίου 2017

Στην προχτεσινή της ομιλία η Μαρίν Λεπέν ξεκαθάρισε κάτι: «δεν υπάρχει πια δεξιά και αριστερά… το νέο δίπολο είναι πατριωτισμός ή παγκοσμιοποίηση.» Είναι σίγουρο (δεδομένης και της «διεθνοποίησης» της συγκεκριμένης θέσης) ότι δεν πρόκειται απλώς για μια νέα ρητορική όπου μια υποψήφια πρόεδρος διευρύνει το πεδίο των ψηφοφόρων της αλλά για μια νέα θέση που […]

Το μέσο θα είναι πάντα το μήνυμα

10 Φεβρουαρίου 2017

Σε άρθρο του VICE με τίτλο: «Ναι, Χρειαζόμαστε τη Μαίρη Συνατσάκη, την Τατιάνα Στεφανίδου και την Κατερίνα Καινούριου να Λένε τα Αυτονόητα» αναφέρονται τα εξής: «Η τηλεόραση είναι ένα Μέσο στο οποίο έχει παραχωρηθεί μέχρι σήμερα άπλετος χώρος στο ρατσισμό, την ξενοφοβία και την μισαλλοδοξία. Το ρατσιστικό παραλήρημα είναι καθημερινό φαινόμενο και συνήθως μένει αναπάντητο. Όταν μας δίνεται […]

Μέλλον πιο ζοφερό κι από τον πόλεμο…

9 Φεβρουαρίου 2017

Παρατίθενται τα τρέχοντα διαγράμματα συναρτήσει του χρόνου των ισολογισμών της ΕΚΤ: του Διευρωπαϊκού Αυτοματοποιημένου Συστήματος Ταχείας Μεταφοράς Κεφαλαίων σε Συνεχή Χρόνο. Πρώτο της Ιταλίας, δεύτερο της Ισπανίας, τρίτο της Γερμανίας, τέταρτο της Γαλλίας και τελευταίο της Ελλάδας. Η φυγή κεφαλαίων από την Ιταλία και την Ισπανία γίνεται κριτήριο τεκμηρίωσης της διαρκούς και ανεπίστρεπτης αποδόμησης της ευρωζώνης.       […]

Σχόλια πάνω σε μια ρατσιστική επιστολή

23 Ιανουαρίου 2017

Αγαπητοί γονείς και κηδεμόνες μαθητών του 26ου Δημοτικού Σχολείου Λάρισας. [Ο πρόεδρος Στέφανος Χαχάμης στέλνει μια επιστολή στα μέλη του συλλόγου. Δεν πρόκειται για κάποια ενημέρωση αλλά για μια νουθεσία που ενισχύει την ρατσιστικού τύπου εσωτερική συνοχή της ομάδας απέναντι στον «εξωτερικό εχθρό». Τα χαρακτηριστικά και σε αυτή την περίπτωση (όπως και σε όλες τις […]

Αστική τάξη, ακροδεξιά στροφή και συμμαχίες…

13 Ιανουαρίου 2017

Η διαπίστωση έχει γίνει: Όλα όσα επιβεβαιώνουν μια γενικευμένη ακροδεξιά στροφή σε επίπεδο παγκόσμιας πολιτικής διαχείρισης, ακριβώς επειδή αφορούν παγκοσμιοποιημένες δομές κυριαρχίας, δεν μπορούν παρά είτε να επικαθορίζουν είτε να επηρεάζουν (ανάλογα με τη θέση τους στη μορφή των υπερεθνικών μορφωμάτων) τις κατά τόπους κρατικοκαπιταλιστικές διαχειρίσεις. Ο τρόπος με τον οποίο εξελίσσεται αυτός ο επικαθορισμός […]

Στη σκοτεινή πλευρά του Διαφωτισμού

4 Ιανουαρίου 2017

Θα έλεγε κανείς ότι ο επικοινωνιακός θόρυβος από την αιματηρή επίθεση στην Κωνσταντινούπολη έκλεισε τον κύκλο της κατ’ επίφασιν επικοινωνιακής κατανάλωσης των κατ’ επίφασιν γιορτών. Όχι λόγω του καινοφανούς της χαρακτήρα (αφού η σύγχρονη «τρομοκρατία» δεν έχει παρουσιάσει κανένα μέχρι τώρα «επιχειρησιακό» ασυνεχές) αλλά λόγω της –βάρβαρης έστω- αυθενικότητάς της σε σχέση με τον ψευδοανθρωπιστικό […]