Μεταξύ Βίλντερς και Γκρίζων Λύκων…

Γιατί το γερμανικό κράτος απαγόρευσε στον Ερντογάν να κάνει τις προεκλογικές του συγκεντρώσεις στο έδαφος του εν όψει του δημοψηφίσματος για συνταγματική αναθεώρηση που θα γίνει τον Απρίλη στην Τουρκία (και που θα θεσμίσει σχεδόν απόλυτη εξουσία στον ίδιο τον Ερντογάν); Αν αφήσουμε στην άκρη την ένταση που εξελίσσεται μεταξύ γερμανίας και τουρκίας με σημείο αναφοράς την φυλάκιση γερμανού δημοσιογράφου με την κατηγορία της κατασκοπείας και ακολουθήσουμε την λογική των προσχημάτων, τότε προκύπτει ένα ζήτημα ασφάλειας. Στην γερμανία υπάρχουν -εκτός από τούρκοι μετανάστες και- κούρδοι, υπάρχουν αλεβίτες μεταξύ των τούρκων και γενικώς υπάρχουν ενδεχόμενα γενικευμένων προστριβών που πολύ πιθανόν να εξελιχθούν παράλληλα ή και ενάντια σε αυτές τις προεκλογικές συγκεντρώσεις. Έτσι δικαιολογείται η γερμανική άρνηση.

Εξάλλου, οι ενάμισι εκατομμύριο τούρκοι μετανάστες στη γερμανία, χωρίς να υποτιμά κανείς το μέγεθός τους σε σχέση με την εκλογική τους δυναμική, αποτελούν και μια χαρά αφορμή για να διεμβολιστεί η «γερμανική (με την άρνηση του ευρωπαϊκού χαρακτήρα του τουρκικού κράτους) αδιαλλαξία» των τελευταίων χρόνων από μια επίδειξη δύναμης της τουρκικής διπλωματίας με την αποσταθεροποιητική παρουσία του Ερντογάν στο γερμανικό έδαφος. Όπως φαίνεται, οι απειλές για ακύρωση της συμφωνίας Ε.Ε. και τουρκίας για την διαχείριση της προσφυγικής κρίσης δεν είναι αρκετές.

Είναι γεγονός, ότι η «επιθετική» διπλωματία του Ερντογάν εξυπηρετεί την γερμανική ακροδεξιά που βασίζει την πολιτική της σε μεγάλο βαθμό πάνω στην ισλαμοφοβία. Κι αυτό πρόκειται να προβληθεί με σαφήνεια στις επερχόμενες γερμανικές εκλογές.

Την ίδια στιγμή, η ολλανδία ζητάει από τον Ερντογάν να μην επιχειρήσει δική του προεκλογική συγκέντρωση στο έδαφός της ΠΡΙΝ τις ολλανδικές εκλογές της Τετάρτης 15 Μάρτη. Δεν απαγορεύει την παρουσία τούρκων πολιτικών αλλά επιθυμεί την αναβολή τους για μετά τις 15 Μάρτη έτσι ώστε να μην επηρεαστούν οι ολλανδικές εκλογές, αφού ο Βίλντερς και η ακροδεξιά θα χρησιμοποιήσουν υπέρ τους την αποσταθεροποιητική κίνηση του τουρκικού κράτους. Παρ’ όλα αυτά, η υπουργός του Ερντογάν επιχειρεί αιφνιδιαστική επίσκεψη στην ολλανδία 3 μέρες πριν τις ολλανδικές εκλογές. Και φυσικά, παρεμποδίζεται.

Ο Ερντογάν δεν χάνει την ευκαιρία να χαρακτηρίσει ως φασίστες και ναζί τους ολλανδούς. Εδώ η δημιουργία εντυπώσεων τόσο στο εσωτερικό της τουρκίας όσο και στο εξωτερικό χτυπάει κόκκινο. Η σχετικοποίηση του όρου «φασισμός» αποκτάει μια διάσταση πολύ γνώριμη στην σύγχρονη ακροδεξιά ρητορεία. Πέρα όμως από τις ασκήσεις σχετικοποίησης ο φασισμός και ο ναζισμός είναι ιδεολογίες που συνίστανται από δύο βασικούς ιδεολογικούς πυλώνες: τον ρατσισμό και τον εθνικισμό. Όσο κι αν προσπαθεί ο κάθε Ερντογάν να σχετικοποιήσει τον όρο φασισμός δημιουργώντας εντυπώσεις δεν θα μπορέσει να αποποιηθεί τόσο την καθαρά ρατσιστική του πολιτική απέναντι στους κούρδους της τουρκίας (γενικευμένες διώξεις με σημείο αναφοράς την εθνότητα) όσο και την αγαστή σχέση του με τους ακραίους εθνικιστές «γκρίζους λύκους» (στο επερχόμενο δημοψήφισμα πρόκειται να ψηφίσουν υπέρ της συνταγματικής αναθεώρησης, υπέρ των υπερεξουσιών του Ερντογάν).

Ας μην σκεφτεί κανείς ούτε στιγμή ότι το κείμενο αυτό αποτελεί συνηγορία σε μια «δημοκρατική ευρώπη». Τόσο η γερμανία με την αδιαμφισβήτητη πολιτική και οικονομική της επιθετικότητα αλλά και την αναδιοργάνωση της γεωστρατηγικής της πολιτικής στη μέση ανατολή όσο και η ολλανδία με την αμέριστη υποστήριξή της σε κάθε νατοϊκή και ευρωενωσιακή πολιτική και στρατιωτική επιλογή, δεν φείδονται ευθυνών για την κατάσταση στην ανατολική μεσόγειο σε βάρος των υποτελών κοινωνιών.

Το κείμενο αυτό θέλει να σταθεί σε μια ουσιαστική διαπίστωση: η ακροδεξιά μετατόπιση σύσσωμου του καπιταλιστικού συστήματος φαίνεται να ξεδιπλώνεται με μια λειτουργιστική μηχανική. Η ευρωπαϊκή πολιτική στη μέση ανατολή υποδαυλίζει τον ισλαμοκεντρικό χαρακτήρα του τουρκικού κράτους που επιστρέφει στην ευρώπη ενισχύοντας την ακροδεξιά ρητορεία στο εσωτερικό της. Μια ακροδεξιά ρητορεία «αντισυστημική», «αντιφασιστική», «αντιρατσιστική» και πολλά άλλα ξόρκια που επιδιώκουν να αποποιηθούν τον ίδιο της τον χαρακτήρα. Και μέσα από ένα διάχυτο λαϊκισμό… το καταφέρνουν.

πτέρυγα Κ

binali-thumb-large

Το σήμα των Γκρίζων Λύκων έκανε ο Τούρκος πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ κατά την διάρκεια συνεδρίασης του κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) στο τουρκικό κοινοβούλιο. Μέλη του κόμματος που βρίσκονταν στην αίθουσα έκαναν το χαρακτηριστικό σήμα και τότε ο Tούρκος πρωθυπουργός ανταπέδωσε τη χειρονομία, λέγοντας «αδέρφια μου εθνικιστές πάνω από όλα το έθνος».

«Καθημερινή», 21.2.2017

Αφήστε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *