Σκουπίδια

ΕΙΤΕ ΕΥΘΕΩΣ είτε καμουφλαρισμένα (μέσω κυρίως της φιλοσοφίας των Συμπράξεων Δημόσιου-Ιδιωτικού Τομέα) προωθείται εντατικά η λογική της ιδιωτικοποίησης στον τομέα των «σκουπιδιών»….
Σε μια κοινωνία βίαια εκπαιδευμένη να «βλέπει θετικά»(δηλαδή με εξιδανικευμένο «ορθολογισμό») τον (ιεροποιημένο) «ιδιωτικό τομέα», και να σκέφτεται με όρους δυτικού καπιταλισμού, και να βυθίζεται στην ακρισία του πανικού : ο «επιχειρηματίας μετασκουπιδιάρης» και ο «επενδυτής ανακυκλωσάκιας», προβάλλουν ως «λύσεις», ως «λογική διαχείριση» απέναντι σε ένα «παρασιτικό δημόσιο των πελατειακών εξυπηρετήσεων»…
Και γιατί δεν προτάσσεται το ζήτημα του σωστού Δημόσιου Τομέα, της όντως ορθολογικής συγκρότησής του, της ανάπλασής του υπό ευρύ δημοκρατικό έλεγχο σε ένα νέο πολιτικό σύστημα συλλογικής αυτοδιεύθυνσης;…
Γιατί προκρίνεται, με «αυτονόητη» σπουδή, ο «σωτήρας ιδιώτης» που «ξέρει τη δουλειά» του;..
Στην εξελισσόμενη κρίση, είναι από κάθε άποψη απαράδεκτο να μηδενίζονται τα αξιολογικά κριτήρια της εργασίας, της ανθρωπιάς και του δημόσιου συμφέροντος, και να γίνεται μια υπονομευμένη συζήτηση περί «φατριαστικού κράτους ημετέρων» ερήμην των κοινωνικών και οικονομικών δομικών χαρακτηριστικών του τόπου…
Και είναι ενοχλητική και η πονηρία των νεοπροοδευτικών που πλασάρουν ΣΔΙΤ ως «ρεαλιστική» κερκόπορτα για το «επιχειρείν»…η γνωστή ταξική αερολογία/απάτη περί «κοινωνικής οικονομίας», αυτή η «σύγχρονη» έκδοση των «εσωτερικών εναλλακτικών» που τάχα θα δημιουργήσουν λειτουργικά ανατρεπτικά αντισώματα στην καπιταλιστική εξουσία του κέρδους…η περιβόητη «μικρή μονάδα» που θα νικήσει προοπτικά τον σαρωτικό γιγαντισμό του υπερτεχνολογικού νεοκαπιταλισμού!..και για «ουτοπία» είναι κωμική!…
Είναι «ασόβαρη» η άποψη ότι το κράτος και οι ΟΤΑ θα ελέγχουν τον ιδιώτη συμμέτοχο, διότι αυτό ακυρώνει τη λογική, τη θεωρία και την εμπειρία που τεκμηριώνουν το πλήρες κέρδος ως κίνητρο… άσε που αν μπορούν τέτοιους ελέγχους, τέτοια προστασία του «δημοσίου συμφέροντος», γιατί τάχα δεν το κάνουν στην εσωτερική τους οργάνωση;..
Κι αν μετέχουν οι ιδιώτες (έστω, με αυτούς τους ρητορικούς περιορισμούς), αυτό είναι μεταβατικό, δεδομένων των ανεπαρκειών του (παρασιτικού) αστικού κράτους, που θα οδηγήσουν σύντομα σε πλήρη κυριαρχία του ιδιώτη… και όλα αυτά σε συνθήκες «αιώνιων» πρωτογενών πλεονασμάτων και»αιώνιας» λειτουργίας του κράτους ως εξοφλητή των Δανειστών….

Ν.Σ., Facebook

Αφήστε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *